เรื่องของอาหารสำเร็จรูป
เริ่มจากบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่เราๆ ท่านๆรู้จักดีโดยเฉพาะเด็กหอ
ส่วนใหญ่ใกล้ๆสิ้นเดือนก็พึ่งพาเจ้าห่อเล็กๆนี้ให้รอดตายมาได้ นึกถึงสมัยเรียนที่ต้องเก็บผักบุ้งข้างหอมาต้มกับมาม่าต้มยำแอบมีไข่เพิ่มโปรตีนไปหน่อยทำตามคำแนะนำข้างซองที่ว่าไว้”
หากต้องการคุณค่าทางอาหารควรเติมผักและเนื้อสัตว์” อ่า..อร่อย
ว่าแล้วเรามาเริ่มกันที่เส้นหมี่ต้มยำกันก่อนดีกว่าส่วนบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสต้มยำนั้นเอาไว้ก่อน
เรากินกันจนชินรสชาติแล้วมั๊ง
เส้นหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสต้มยำนั้นเป็นของ บริษัท
เพรซิเดนท์ไรซ์โปรดักส์ จำกัด (มหาชน)ผลิตในชื่อแบรนด์ “มาม่า”บริษัทนี้จะผลิตพวกเส้นหมี่ วุ้นเส้น ก๋วยเตี๋ยว
ก๋วยจั๊บ ข้าวต้ม โจ๊ก หลายอย่างอยากรู้รายละเอียดต้องตามไปดูตรงนี้เลย http://www.pr.co.th/th/new_products.htm ที่ขายในประเทศจะใช้ยี่ห้อ
มาม่า
หลังจากเปิดซองออกมาจะเห็นเส้นหมี่อบแห้ง ซองเครื่องปรุงผง กับซองน้ำมันต้มยำ
เราก็จัดการเทเส้นหมี่ใส่ชามและตามด้วยน้ำร้อนในกระติก
ปิดฝาทิ้งไว้ตามคำแนะนำด้านหลังซองระหว่างนี้ก็นั่งรอไป จะอ่านหนังสือรอ
ดูทีวีรอ
หรือว่าหิวมากๆก็ดมกลิ่นรอไปก่อนก็ได้ ไม่ว่ากัน
หลังจากนั้นใส่เครื่องปรุงกับน้ำมันต้มยำ
(ใส่ก่อนหลังแล้วแต่ความชอบ
วันหลังจะลองใส่พร้อมกันดูว่ารสชาติที่ได้ต่างกันหรือเปล่า)
เส้น : หลังเทน้ำร้อน
พบว่าเส้นหมี่ที่ได้ยังไม่เหนียวนุ่มเท่ากับเส้นหมี่ที่ขายกันตามร้านก๋วยเตี๋ยวยังคงความแข็งแบบแห้งๆไว้ได้อย่างน่าอัศจรรย์
ไม่ว่าเราจะรอเวลาที่แช่น้ำมากขึ้น หรือเทน้ำเก่าทิ้งเป็นน้ำร้อนใหม่ๆก็ตาม กลิ่นเส้นแบบข้าวๆ
รสชาติ : ถ้าเราชิมมาม่าต้มยำบ่อยๆ
ก็จะพบว่าโปรไฟล์เดียวกันไม่ผิดเพี้ยนแต่ต่างกันตรงที่มาม่าต้มยำจะมีรสชาติเฝื่อนๆปลายลิ้น
ส่วนเส้นหมี่ต้มยำจะออกแนวplainๆ ไม่มีอะไรโดดเด่นก็ต้มยำอะนะ
ไม่หอมเครื่องข่าตะไคร้ ใบมะกรูดเลย
กลิ่นเก่าๆ
เอาไว้จะเขียนเทียบกับเส้นหมี่
ไวไว ในคราวหน้า
ปล.ทั้งหมดนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนเท่านั้น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น